Πρόσφατα ήρθαν στο ιατρείο δυο γονείς με αίτημα να ξεκινήσει το παιδί τους ψυχοθεραπεία. Περιληπτικά, μου περιέγραψαν ένα εφηβάκι με έντονες υπαρξιακές αναζητήσεις, υπεραναλυτική σκέψη και τάση να πέφτει ψυχολογικά ανά περιόδους. Οι γονείς, εν τω μεταξύ, ήταν πολύ συνεργάσιμοι, λογικοί και ανοικτοί να μιλήσουν για τα δικά τους θέματα, τις δικές τους ανασφάλειες αλλά και την αδυναμία τους να στηρίξουν συναισθηματικά το παιδί τους «όταν παθαίνει αυτές τις κρίσεις». Μιλήσαμε με

Αρκετοί γονείς παιδιών ,συνήθως 3 με 12 ετών, χρησιμοποιούν πολύ (μα πάρα πολύ!!) τον όρο Gentle Parenting στις συζητήσεις που κάνουμε στο ιατρείο. Παρατηρώ πως ασπάζονται αυτή τη "σχολή' διαπαιδαγώγησης γιατί δεν θέλουν να είναι αυταρχικοί, όπως λένε, σαν τους δικούς τους γονείς. Το παρατηρώ κι αντί να κάτσω, ως νοήμων άνθρωπος, να χαλαρώσω Σαββατιάτικα, ξαμολιέμαι στο ψάξιμο πληροφοριών αντ' αυτού. Αφού έψαξα που έψαξα, παραθέτω μια σειρά απο κάποιες πληροφορίες που βρήκα,