Search

Γιατί;; Πες μου!

Ο Σεπτέμβριος του 2006 με βρήκε να κάνω το κομμάτι της ειδικότητας που αφορούσε στην εκπαίδευση στην Ψυχιατρική Ενηλίκων. Πήγα ένα πρωί δουλεια και βρήκα τον Μ. , έμπειρο ψυχίατρο και επιμελητή στο ενδονοσοκομειακό τμήμα νοσηλείας της πανεπιστημιακής ψυχιατρικής κλινικής του Örebro, άυπνο, σκυθρωπό και με μαύρους κύκλους κάτω απο τα μάτια. Ο Μ. που ήταν απο τους πλέον χαρούμενους γιατρούς στο τμήμα. «Τι έγινε Μ; τα ήπιες χθες το βράδυ;», είπα αστειευόμενη, ήξερα άλλωστε οτι δεν εφημέρευε το προηγούμενο βράδυ... «Όχι Μάχη! πέρασα το βράδυ στους παθολογοανατόμους. Βρέθηκε ένα πτώμα κομματιασμένο στις ράγες του τραίνου. Πήγα για αναγνώριση. Ήταν ο Α.», μου γρύλισε. Μα! ο Α. θα έπαιρνε εξιτήριο

Γίνε, παιδί μου, άνθρωπος!

Κάθε, μα κάθε Αύγουστο, ειδικά μόλις περάσει ο Δεκαπενταύγουστος, με πιάνει μια περίεργη μανία να συγυρίσω, να οργανώσω, να αγοράσω καινούργια στυλό και ντοσιέ και, για να μην τα πολυλογώ, νιώθω αυτό που ένιωθα στα μαθητικά μου… βούρ να οργανωθώ για τη νέα σχολική χρονιά! Χαρά μεγάλη όπως καταλαβαίνετε! Από τότε δε που μπήκαν τα δικά μου παιδιά στο σχολείο, το βιώνω ακόμη πιο έντονα. Χαρές και πανηγύρια! Αντιλαμβάνεστε λοιπόν το «χαστούκι» που έφαγα, όταν είπα στα παιδιά μου ότι ήρθε η ώρα να ετοιμαστούν για το σχολείο και αυτά μόνο που δεν έβαλαν τα κλάματα… Όχι, δεν είναι απλά το ότι ωραία περνάνε στις διακοπές. Μου το είπαν ευθέως. Όχι άλλη αγγαρεία. Ο δε μεγάλος μου είπε: «Και δεν υπάρχε

+357 99 663651/+357 22 778811

52 Digeni Akrita, 1061 Nicosia, Cyprus

©2018 BY DR.MACHI CLEANTHOUS. PROUDLY CREATED WITH WIX.COM

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now